Montaža

Šćepanović klime nude kvalitetnu montažu klima uređaja.

 

    Ugradnja klima uređaja:

    Cijena:

klima uređaj do 1,2 kw ulazne snage 60 eura
klima uređaj do 1,8 kw ulazne snage 60 eura
klima uređaj do 2,4 kw ulazne snage 90 eura
klima uređaj iznad 2,4 kw ulazne snage (zavisno od tipa uređaja) 120 – 130 eura
ugradnja klima uređaja na postojeću instalaciju (zavisno od tipa uređaja) 30 – 80 eura

 

    Radovi koji nisu uključeni u ugradnja i posebno se naplaćuju:

    Cijena:

dodatni metar instalacije iznad 2 m 10 eura
postavka cijevne instalacije (1 m) 10 eura
izrada građevinskih šliceva u betonu (1 m) 5 eura
izrada građevinskih šliceva u cigli (1 m) 3 eura
dopuna klima uređaja u zavisnosti od količine i vrste freona 15 – 30 eura
godišnji servis (zavisno od veličine i tipa uređaja) 20 – 40 eura

Ugradnja klime najčešće predstavlja najveći problem. Nestručnom ugradnjom se najčešće gubi garancija, a najveći broj kvarova nastaje usled loše ugradnje. U narednom tekstu će biti objašnjeni osnovni postupci ugradnje, ali to ne znači da se savetuje nestručnim licima da po koracima montiraju uređaj. Za dobru montažu su neophodni stručnost, specijalizovan alat i uređaji koji se ne mogu zamijeniti klasičnim kućnim. Iako je u startu malo veća cijena isplatiće se ubrzo u eksploataciji.

Sastavni djelovi

I Unutrašnja jedinica
1. Okvir prednjeg panela
2. Prednji panel
3. Filter vazduha iza prednjeg panela
4. Horizontalni usmjerivači vazduha
5. Vertikalni usmerivači vazduha
6. Prijemnik signala daljinskog upravljača
7. Svjetleći indikator
8. Prekidač
9. Daljinski upravljač 
II Spoljašnja jedinica 

10. Cijevi i omotač
11. Konekcioni kabl
12. Ventil
13. Ventilator

1. Provjeriti da li su isporučeni svi neophodni djelovi koji se nalaze u specifikaciji uz uređaj

2. Provjeriti uslove garancije i da li zavisi od osobe koja montira uređaj (najčešći uslov garancije je da može da montira samo ovlašćeni servis)

3. Provjeriti električnu instalaciju u kući/stanu – da li je potrbno pomeranje električnog priključka, provjeriti snagu električne instalacije i da li posjeduje uzemljenje koje je neophodno.

4. Odrediti mjesto spoljašnje i unutrašnje jedinice

(podesavanje visine unutrasnje, ako je plafon preko 2.5m postavlja se na 2.2m zbog ucinka) Ovo je okvirna – univerzalna slika, uz svaki uređaj se isporučuje slika. Pored navedenih ograničenja treba voditi računa o maksimalnom rastojanju spoljašnje i unutrašnje jedinice, kondenz crijevu, maksimalna razlika između spoljašnje i unutrašnje jedinice može biti 5-15m. Zavisi da li se lome cijevi, kolika je količina freona – da li treba dopuniti

5. Montiranje nosača (limenog profila) unutršnje jedinice na zid.

Prisloniti nosač uz zid i obilježiti mjesta za rupe u zidu (voditi računa na predviđene razmake zidova), izbušiti rupe i ušrafiti oslonac. Najčešće se oslonac učvršćuje sa 4-6 šrafova (dimenzije zavise od podloge na koju se pričvršćuje). Obavezno voditi računa o idealno horizontalnom položaju (koristiti vaservagu)

6. Probijanje zida sa povezivanje unutrašnje i spoljašnje jedinice.  

Neophodno je da otvor bude sa blagim nagibom ka spolja, najčešće se vrši burgijom 55mm (dovoljna mera za nesmetano provlačenje cijevi i kabla). Zbog odvoda kondenza potrebno je da unutrašnja jedinica bude višlja od spoljašnje i da otvor u zidu bude ispod niži od unutrašnje jedinice. Ukoliko je potrebno nastavljati cijevi kroz koje prolazi freon, najpraktičnije je da to bude ispod unutrašnje jedinice i da spoj ne prolazi kroz otvor u zidu. U slučaju eventualnog kvara, to omogućuje lakšu popravku.

7. Povezivanje instalacije na unutršnju jedinicu

Izolacija dve cijevi kroz koje prolazi freon (bakarne cijevi) se vrši odvojeno. Uz izolovane cijevi treba dodati kondenz crijevo. Povezivanje kabla za napajanje i komunikacija sa spoljašnjom jedinicom. Najčešće u desnom delu unutrašnje jedinice postoji poklopac ispod koga se nalaze priključnice za kabl. Nakon povezivanje kablova prelazi se na povezivanje cijevi. Cijevi se seku na tačnu meru alatom za sečenje bakarnih cijevi.

   

Zatim se cijevi pripremaju za spajanje na unutrašnju jedinicu tako što se alatom za pertlovanje rašire krajevi i nakon toga holenderima učvrste za unutrašnju jedinicu

Napomena 1: Ne smijju se koristiti tankozidne cijevi, jer može doći do smanjivanja otvora ili pucanja prilikom njihovog savijanja. Mora se voditi računa i o pritiscima koje cijevi i spojevi moraju da izdrže, a to zavisi i od freona koji se koristi u konkretnom uređaju. 

8. Instalacija spoljašnje jedinice

Mjesto spoljašnje jedinice je određeno na osnovu parametara iz tačke 4. Spoljna jedinica može biti na višem položaju od unutrašnje jedinice, ali u tom slučaju kondez crijevo ne smije “ići uz brdo” ka spolja, već je neophodno odvod staviti u unutrašnjosti prosorije ispod unutrašnje jedinice. Kod razlike u visini iznad 2m treba obavezno praviti uljne zamke (sifone). Sljedeći korak je učvršćivanje nosača spoljašnje jedinice za zid (izjednačiti razmak nosača sa nogicama koje se nalaze na spoljašnjoj jedinici). Otvor u zidu kao i neophodne dimenzije šrafova zavise od tipa zida. U zavisnosti koji model uređaja se montira, za bučnije uređaje se stavljaju gumene podloške između nogica klima uređaja i nosača radi smanjenja vibracija i buke. Sljedeći korak je povezivanje kabla na spoljašnu jedinicu i povezivanje cijevi na sposljašnju jedinicu (isti postupak pripreme cijevi kao za unutrašnju jedinicu)

9. Provjeriti sve spojeve

Uvezivanje cijevi, kabla i crijeva za odvod kondenza. Rebrasto crijevo za odvod kondenza unutrašnje jedinice se postavlja kao najniže.

10. Vakumiranje (pojam vakumiranje) i punjenje freonom

Sve prethodne tačke nestručni “majstori” mogu da urade dovijajući se raznim alatima koji nisu prvenstveno pravljeni za ugradnju klima uređaja. Vakumiranje predstavlja najveći problem nestručnima, a u svakom uputstvu klima uređaja ovo predstavlja obavezni korak. Klima urežaj ponekad može da radi i ako se ovo ne uradi, što neki majstori koriste, ali će ubrzo uslediti posledice.

Ovim postupkom se izvlači vazduh i vlaga iz sistema da bi se potom pustio gas – freon. Takođe, ovako se proverava i kompletna instalacija, kako kasnije ne bi došlo do curenja freona.
Vakumiranje se može vršiti:

– vakum pumpom (specijalnim kompresorom za tu namjenu)
– običnim kompresorom – sličan kompresoru iz frižidera

Vakum pumpa se priključuje na spoljašnuju jedinicu preko manometara za kontrolu pritiska koji se povezuju na ventil za punjenje freonom klima uređaj. Taj ventil se nalazi na manjem ventilu spoljašnje jedinice.

  

Postupak traje 10-15 min, nakon toga se otvaraju oba ventila i odgovarajući freon ubacuje u sistem.

   Temperatura

R22

R407c

R410a

F

C

-40

-40

0.5

3

4.4

11.6

-35

-37.2

2.6

5.4

0.6

14.9

-30

-34.4

4.9

8

1.8

18.5

-25

-31.7

7.4

10.9

4.1

22.5

-20

-28.9

10.1

14.1

6.6

26.9

-15

-26.1

13.2

17.6

9.4

31.7

-10

-23.3

16.5

21.3

12.5

36.8

-5

-20.6

20.1

25.4

15.9

42.5

0

-17.8

24

29.9

19.6

48.6

5

-15

28.2

34.7

26.6

55.2

10

-12.2

32.8

39.9

28

62.3

15

-9.4

37.7

45.6

32.8

70

20

-6.7

43

51.6

38

78.3

25

-3.9

48.8

58.2

43.6

87.3

30

-1.1

54.9

65.2

49.6

96.8

35

1.7

61.5

72.6

56.1

107

40

4.4

68.5

80.7

63.1

118

45

7.2

76

89.2

70.6

130

50

10

84

98.3

78.7

142

55

12.8

92.6

108

87.3

155

60

15.6

102

118

96.8

170

65

18.3

111

129

106

185

70

21.1

121

141

117

201

75

23.9

132

153

128

217

80

26.7

144

166

140

235

85

29.4

156

180

153

254

90

32.2

168

195

166

274

95

35

182

210

181

295

100

37.8

196

226

196

317

105

40.6

211

243

211

340

110

43.3

226

261

229

365

115

46.1

243

280

247

391

120

48.9

260

300

266

418

125

51.7

278

321

286

446

130

54.4

297

342

307

476

135

57.2

317

365

329

507

140

60

337

389

353

539

145

62.8

359

573

150

65.6

382

608

Nakon toga se skidaju manometri.

Zašto je vakumiranje toliko neophodno?

Freon kojim se pune klima uređaji poslije sabijanja prolazi kroz kapilarnu cijev ili ekspanzioni ventil gde dolazi do isparavanja. Otvor je milimetarskih dimenzija, freon isparava na veoma niskim temperaturama (ispod 0C), ali voda na 0C ledi pa će tako doći do začepljenja. Druga mogućnost je vazduh u cijevima reaguje sa freonom koji se nalazi unutar sistema stvarajući kiselinu koja oštećuje djelove kompresora (ležajeve,izolaciju), sledi pregrijavanje(? Namotaja ?) kompresora, povećanje temperature ulja u njemu i njegovu razgradnju, čime podmazivanje prestaje da bude efikasno, slijedi kvar kompresora.

Kako je moguće da klima radi, iako se ne izvrši vakumiranje i kako to “majstori” koriste?

Odgovor je sledeći: Proizvođači klima uređaja isporučuju cijevi uz uređaje koje su prethodno izvakumirane i napunjenje inertnima gasom i tako ne dolazi do reakcije sa kiseonikom iz vazduha i do pojave vlage i prljavštine. U jeftinijim veryijama cijevi su zatvorene plastičnim čepovima. Kada se povežu cijevi na obe jedinice, popuštanjem holendera deblje cijevi (usisna – povratna cijev) skoro do kraja i odvrtanjem ventila na tanjoj (potisnoj) cijevi na 3-5 sec (tj. dok ne počne da izlazi freon) freon je svojim pritiskom izduvao vazduh. Ovo je, eventualno, moguće uraditi samo ukoliko fabrički ima dovoljno freona u sistemu, tj. ako je mala dužina cijevi. Tako se ne provjerava ni pritisak ni spojevi na cijevima, što se radi prilikom vakumiranja. Klima uređaji najčešće radi na temperaturama iznad 0C pa ne dolazi do zaleđivanja kapljica vode unutar sistema čime se prevazilazi prva gore opisana mogućnost, ali vlaga u sistemu svakako uništava kompresor i skraćuje mu rad.

11. Montaža filtera, uključivanje uređaja u šuko utičnicu (utičnica koja obavezno sadrži i uzemljenje) i puštanje u rad.